به احترام عشق ... یک دقیقه سکوت
چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387سکوت کن ...
گاهی وقتا سکوت ، همه ی ناگفته های ما رو
از تو چشمامون به سادگی فریاد می زنه
پس حالا که میخوایی دل به دل این ترانه بدی
حالا که با من هم ترانه شدی
به احترام عشق ... یک دقیقه سکوت
رها کن پرنده ی به آسمون پریده رو ، برو
رها کن تولد به انتها رسیده رو ، برو
بذار به حال خسته ی خودم بمونمو برم
سکوت آخرینمو برات بخونمو برم
جواب گریه های این دل شکستمو نده
جواب هق هق دل به گل نشستمو نده
دلم تو شک موندنو پاهام رو ریل رفتنه
گناه این جدا شدن ، نه از توئه نه از منه
حالا که پلک عاشقانه های ما نمی پره
سکوت کن ، سکوت کن ... سکوت حرف آخره ، سکوت حرف آخره
رها کن پرنده ی به آسمون پریده رو ، برو
رها کن تولد به انتها رسیده رو ، برو
تحملم نکن ولی نگو که خسته ای ز من
برو ولی تو این ترانه حرف رفتنو نزن
اگه نشستمو عصا شدی به روی من نیار
این از خودم بریدنو به پای بی کسیم بذار
دلم تو شک موندنو پاهام رو ریل رفتنه
گناه این جدا شدن ، نه از تو ئه نه از منه
حالا که پلک عاشقانه های ما نمی پره
سکوت کن سکوت کن ... سکوت حرف آخره ، سکوت حرف آخره
( ؟ ؟ ؟ )
دست دوستی
شنبه سوم اسفند 1387وقتی دست گرم خود را به سمت کسی دراز می کنیم و او به سردی جواب می دهد نباید نگران باشیم. باید بدانیم که سرمای دست او به ما منتقل نمی شود بلکه برعکس این گرمای محبت ماست که نهایتا بر وجود او غالب خواهد شد.
وقتی دست گرم خود را به سمت کسی دراز می کنیم و او به سردی جواب می دهد نباید نگران باشیم. باید بدانیم که سرمای دست او به ما منتقل نمی شود بلکه برعکس این گرمای محبت ماست که نهایتا بر وجود او غالب خواهد شد.
