نداند رسم ياري بيوفا ياري که من دارم

به آزار دلم کوشد دلازاري که من دارم

وگر دل را به صد خواري رهانم از گرفتاري

دلازاري دگر جويد ، دل آزاري که من دارم

به خاک من نيفتد ، سايه سرو بلند او

ببين کوتاهي بخت نگون ساري که من دارم

گهي خاري کشم از پا ، گهي دستي زنم بر سر

به کوي دلفريبان ، اين بود کاري که من دارم

دل رنجور من از سينه  ، هر دم مي رود سويي

زبستر ميگريزد طفل بيماري که من دارم

زپند همنشين ، درد جگر سوزم فزون تر شد

هلاکم مي کند آخر ، پرستاري که من دارم

رهی، آن مه به سوي من به چشم ديگران بيند

نداند قيمت يوسف ، خريداري که من دارم

( رهی معيري )